Rzeźba i geologia

Góry Skaliste są młodym górotworem fałdowym. Wypiętrzyły się w okresie kredowym, w początkowych fazach orogenezy alpejskiej, przy silnej działalności wulkanicznej, dzięki której pasma przeplatają się z różnowiekowymi pokrywami lawowymi. Ślady tej aktywności można odnaleźć m.in. w wulkanicznych pasmach (San Juan) lub na obszarze Yellowstone, znanym z dużego natężenia zjawisk po wulkanicznych. Jednym z głównych czynników modelujących rzeźbę Gór Skalistych było zlodowacenie plejstoceńskie. Czasza lądolodu północnoamerykańskiego pokrywała północny obszar łańcucha. W częściach środkowej i południowej, które znajdowały się poza jego zasięgiem, rozwijały się lokalne czasze. Po ociepleniu klimatu, około 20 tys. lat temu, lodowce zaczęły się wycofywać, pozostawiając ślady swej działalności erozyjnej i akumulacyjnej. Nadały one górom cechy rzeźby alpejskiej.